Sen Hastanede Süzgün

Hastanede uzun koridorlar 
Beyaz manzara, rengi kefenin 
Hasta yatağında yatan sendin 
Bir başucunda duran kardeşin 
Sehpada bükük, 

Sarıya çalan benzin 
Çatlayan dudakların 
Süzülürken gözlerin 
Yanıp sönen yıldızlar 
Sönüp kayan yıldızlar 

Bu kadar yakın iken, 
Nasıl böyle ıraktık 
Gönüle köz bıraktık 

Sesinde sevdanın narin meltemi 
Yüreğinde kopan derin depremi 
Ne söyleyebildin, ne sorabildim. 

Sen sustun, seni duydum 
Sen baktın dalgın süzgün
Benim donuk gözlerim 

Arkamda kapını açık 
Bırakıp gittim öylece... 

Erzurum, 24.11.2006

Paylaş