Ticaret Lisesi - 2 ( Arkadaşlar )
TİCARET LİSESİ – 2 ( Arkadaşlar )
1977 -1978 / 1980 – 1981 Yılları arasında birlikte okuduğum şu an ismini hatırlayabildiğim sınıf ve okul arkadaşlarım:
Adnan GÖMLEKSİZ: Sporcu, atlet, koşucu Adnan, ayaklı şaka, mizah dükkânı gibiydi. Onunla zamanın nasıl geçtiğini anlayamazdık. Adnan aynı zamanda bilardo arkadaşımzdı Demem lazım ki;Adnan dört top bilardoyu çoğumuzdan iyi oynardı
Muhittin ŞİMŞEKLİ: Zayıf yapılı, ince ve içten insandı. Yaz aylarında beraberce amelelik yaptığım inşaat arkadaşımdı. Aağır işe dayanıklı biriydi. Yirmi beşer kiloluluk iki çimento çuvalını dördüncü kata taşır of demezdi. Saatlerce beraber kum eler ve taşırdık. 1980’li yılların başlarında Yenişehir’in girişinde bir kooperatifin inşaatında fayans ustasının yardımcı elemanı olmuştuk. Fayans ustasına bir kişi lazımdı. “ Hanginiz çalışmak istiyor? “ diye sordu. İkimizde birbirimizi işaret ettik. Oda “ Madem bu kadar birbirinize tutkunsunuz, ikinizi de işe aldım “ demişti.
Mehmet CEYLAN: Saçları güzel sırtı düz, lacivert takım elbiseli narin ve yakışıklı arkadaşımızdı.
İsmail Hakkı ATİK: Daha okulun birinci sınıfında bar ekibine seçilmişti. On parmağında on hüner, sınıfta her kesim insanla arkadaş olabilen samimi insandı. Sınıfın futbol oyununda koşturan İsmail, voleyboldan da iyi anlardı.
Okulun son günlerine yakındı. Boş geçen derslerimizin birinde ticaret lisesinin bahçesine çıkmış sıcak bir bahar gününün tadını çıkarıyorduk. Yan sınıftaki arkadaşlarda bizim gibi dışarı da idiler. Maç yapmak için anlaştık. Benim futboldan anladığım sadece seyretmekten ibaretti. Fakat bu sefer oynamak istiyordum. Beni de oyuna aldılar. Yaklaşık bir saat boyunca bahçedeki alanda o kadar koşmuştum ki; ter kan içinde soluk soluğa kalmıştım. Derken maç bitmiş biz kazanmıştık. Çünkü bizim sınıfta ileriki senelerde profesyonel futbolcu olacak Sabahattin vardı. Kondisyon mu dersiniz, fizik mi dersiniz, boy, pos mu dersiniz, kabiliyet mi dersiniz, hepsi onda toplanmıştı. Topu bir aldı mı karşı kaleye golü atmadan bırakmazdı. Neyse muzaffer bir eda ile sınıftan içeri girdik. Baştan demeyi unuttum sınıfın kızları da sınıf içinden pencereden bizi seyrediyorlardı. Yani seyircili bir maçtı. Kızlardan Ayşe yüzüme bakarak; “ Nizamettin o kadar koştun ama heç top ayağan deymirdi.” Ben parmağımla sus işareti yaptım, arkadaşlar duymasın diye. “ Ayşe hoş ben top oynamaktan çok spor olsun diye oynadım ya. “ diyerek durumu kurtarmaya çalıştım.
Kemal SOMUN: Sınıfımızın matematik dehasıydı. Ağırbaşlı Narmanlı sınıf arkadaşım bir yıl da sıra arkadaşım da olmuştu. O sene teneffüslerde Orhan Mercan, Kemal hep beraberdik.
Orhan MERCAN: Çırçır mahallesinden mahallelim de olan Orhan bakkal Naim amcanın oğluydu. Bir bakkal çocuğu olarak içimizde en paralı olandı. 1970’li yıllardı ve bakkalların iş bakımından en parlak zamanlarıydı. Orhan hem paralı hem cömert bir arkadaştı. Teneffüslerde tatlılar genellikle ondan olurdu. Orhan bir tek Kemale tatlı yediremiyordu. Kemal; “ Çok yemek boş iştir “ derdi. Orhan okul zamanları dışında da arkadaşımdı. Dükkânlarına gider, Orhan’ın babasına yardım ettiği anlarda kendisine eşlik ederdim. Orhan fedakâr bir dosttur.
Abdurrahman BOZ: Sınıfımızın en neşeli, en temiz giyinen, yine en paralı arkadaşlarımızdandı. Nüfus cüzdanının içinde her zaman dörde katlanmış bir mor binlik olurdu. Kibar bir arkadaşımızdı. Okul içinden çok okul dışında cumartesi pazar dâhil hep beraberdik. Abdurrahman’nın babası müzisyendi ve mahallebaşında bir kahvede otururdu. Ara sıra yanına giderdik.Güzel sözlerle bizi taltif eder, onurlandırırdı.
Mücahit ARAZ: Sınıfın en uzun boylusu, en yapılı öğrencisi oydu. Mücahit az konuşurdu, lakin arkadaş gurubumuzda uyumu ile göz doldururdu. O da sınıfın renklerindendi. Onunla da okul dışında arkadaştık.
Bu arkadaşlarımdan Mehmet, Kemal, Abdurrahman Erzurum’da değiller. Orhan, Muhittin, Adnan Erzurum’dalar ve halen görüşüyoruz. Abdullah YILDIZ''ı, Sayim TÜRKEN'ı, Ahmet RUŞEN'i, Kenan TOPATAN'ı, Lokamn DEMİR'i, Cafer BALTACI'yı, Yaşar ÖZLÜ'' yü, Ayhan ve İsmail ÖZKIRAN'ı bütün okul ve sınıf arkadaşlarımı topyekun burada sevgi ile yad ediyorum. Çok güzel hatıralarımızın olduğu lise yıllarını kısa da olsa bir anmaktı dileğimiz.
Nizamettin Korucu - 11 Haziran 2016